يا رب الحسين ، به حق الحسين ، اشف صدر الحسين ، به ظهور الحجة.

تبريك عرض مي كنم ولادت حضرت صاحب الزمان (عج) به در گاه احديت و ايوان نبوت و صحن امامت و بر يكايك شما ميهمانان بزرگوار.

اي اميد انتظار يادت بخير.

و اينك از پس قرنها سلامي بر تو باد اي صاحب اين زمان و آن مكان.

اگر سلام من به بزرگي شعبان و به گرمي نيمه شعبان و به نرمي ابرهاي نيمه شعبان و به نمي آبهاي آن نيست ، تو خود مي داني كه از آن آبها و ابرهاي سال 255 جز اندكي باقي نمانده است.

بر ساعت كه مي نگرم جاي پاي تو را بر لحظه لحظه زندگي اين آفريده خدا حس مي كنم و بر صبح كه نگاه مي اندازم ، طراوتش را از خورشيد مهربان تو مي دانم ، بر غروب نظري دارم و دل تنگي اش را از فراق تو مي يابم و آرامش شب را با روشنايي تو مي يابم و از روشني عقل تا دور دستي حق را در عبادت تو مي دانم.

يابن رسول ا… هر شب كوچه ها را براي تو آب و جارو مي كنيم اما بجاي تو صبح مي آيد و مي گويد امروز را نيز منتظر بمانيد و اميدوار تا شايد فردا من نيايم و صاحب لطافت من بيايد.

پسر فرستاده خدا در جهاني كه كالك خدا است ، و پادشاه تو، پادشاهي مي بخشند و جهاني را خريد و فروش و راه را در بيراه گم كرده اند و صداي كمك را در داد مستي بزرگان و سكوت را در بي حرفي ظالمان.

مولاي من بيا ديگر كه خون ما امضاي رسيدن به بهشت مردماني است كه از عقل تهي و از حق فراري ودر دل شيعه كشي دارند . بيا ديگر كه در چهار ديواري هاي به حرف مخروب در حقيقت آباد از شدت مستي آواز و تردستي دين سر مي دهند و مظلومانه روز را سپري مي كنند و آوازشان را پشت پرده دين سر مي دهند و شراب را دور از چشم مردم مي نوشند .بيا ديگر كه افسانه هاي گذشته زمين اشطوره هاي امروز را تشكيل ميدهند و منتظرانت را مدعيان دسته دسته كردهاند و تا تو نه آيي اين دسته دسته ها را دسته نمي كني.

 حال كه عالم ظالم است و علم ظلم و حال كه هوس هدف است و شيعه در قفس و حال كه بقيع آسمان زمين را با فرش ننگين يكي كرده اند و نام نيك نيك نامان را به گند آب سياست كشيده اند و لباس پاك رادمردان را بر رخت آويز سياهي پهن كرده اند و سياهي حجرالسود را بر سفيدي آن ترجيح مي دهند و ناموس را آشكارا چون ناقوس كليساهس در آوردهاند و ياد تو را تفرقه فكني مي دانند و صليب بي هيبت را هيمنه ي اسلام خوانده اند بيا ديگر.

منتظران،،جدايي همين يك كلمه فاصله ي زياد ما و امام زمان است پس خدا نكند كه اين جدايي به تنهايي بر آيد كه الف آن تا آسمان كشيده خواهد شد .خدا نكند كه نمازرابه سر آريم و نام امام زمان را در حلق فرو نهيم.

مي دانم كه اگر بيايي صداي رعد وبرق را كه از شدت فراق تو داد مي زند از آواز بلبل بهتر مي سازي و زلزله را كه خود زني زمين از دوري توست به بازي كودكان مبدل مي سازي .

اي وارث انبياء و اوليا موج براي ديدار تو از دريا بر مي خيزد تا تو را جويد اما عمر موج كوتاه است.

خداوندا حجت تو را چگونه پيدا كنم ؟ با چه رويي و زباني و او را چگونه خوانم با چه صدايي و ندايي.

خداوندا نمي خواهيم كه در روز تو با شب رفتگان جاهليت محشور شويم پس از معرفت ما بگير و بر او بدار تا شايد از اين جويبار خارج شويم و به درياي او برسيم.

خداوندا ما را آنچنان كن كه مانند ماسه هاي ساحل از هجوم ناگهاني امواج دريا در امان باشيم چون اگر با اين دريا خيس شديم با درياي حجت تو حل نمي شويم.

خداوندا بر كف پاي او سجاده اي است به بلنداي عرش و مالكي است به عظمت حق و يا بنده اي است به اشرف خلق و خواهنده اي است به روشني عقل پس توان سجده بر آن را بده تا نظري بر زير افكند اما نه براي كندن خوار از پاي بلكه براي بلند كردن مور از خاك.

علي بناء نيمه شعبان 1386

By : ali bana